Gölge | EBRU Sanatı | BENİM EBRULARIM | İSİMSİZ ŞİİR | Oyun(cu) | Git/Gel | Büyüdüm Çabucak | GİBİ |Yok Gibiyim | Tut(muyorum) | Ses(li)siz Yaşlar | Ruh Dolabı | Kalbim Çıplak | Tutarım Elimi BEN | Kukla | Kambur | Uyku | Bekle(mek) | YOKLAMA | Turna | Yaşım İstanbul Plakası | Tam Pansiyon | Yüzüm Soğuk Benim | Ben ve Sen | DENGE(SİZ) | Doğmuşuz Bir Kere | Olsan(Mesela) | Tebdil-i Mekan | TUR | SIZI | Üstü Kapalı | EKSİLMELER | Babama | İçi Gibisin | Karşılanma | Liman | Derinden | Kardeş | Genç Şair | Yarı Açık Yüzler | Linkler Sayfam | İnsan Hakları

Yok Gibiyim

****** Yok Gibiyim ******

Düştüğü yeri yakan ateşle yanana, taziyeyi
Acı ve sıkıntı çekene, desteği unuttum
Lal oldum... Sormadım hatırını dostlarımın
Kısacası, gelmiyordu bende,
İnsanlığın gerekleri yerli yerine...

Uyarmasalar görmüyordum, doğan güneşi
Kapalıydı hava sadece bana...
Tepki vermedim olanlara, yemedikçe tekme
Kördüm burnumun dibinde açan çiçeğe...
Duymuyordum kulağıma şakıyan kuşları,
Tenimi kurutan rüzgârı...
Sağırdım yanımdakinin zil çalan karnına
Hatta "seni seviyorum"lara...
Sağırdım bana...

Gözbebeğimden sızan
Yağmur artığı damla
Gözyaşımdı sanki benim...
Ne uzattığım elin
Ne de uzanan ellerin,
Hiç bir şeyin farkında değilim
Farkında değilim kendimin,

Güzellikleri...
Ya da güzellik sandığını,
Gören sevinsin...

Fark etmeyenler üzülsün...

23.01.2007

Nurcan Avşar


kelleci11.jpg